Café De Poort – Ootmarsum

“Zonder muziek geen gezelligheid, zonder gezelligheid geen omzet”
Het is in zo’n café dat zich moeilijk in één woord laat beschrijven: Café De Poort in het unieke stadje  Ootmarsum (Twente). De Poort is zeven cafés in één: het café voor de professionals van de Twentse kennisbedrijven. De Poort is ook het café van giechelende en kleppende meiden, heimelijk verliefd op …(geheim)… De ouders van de meiden komen óók in De Poort, soms gelijk met hun dochters. Als FC Twente speelt is De Poort een sportcafé;  soms verandert De Poort van praatcafé in een feestcafé. Stadgenoten (Ootmarsum heeft stadsrechten) vieren ook hun verjaardag in De Poort, dat dan verandert in een partycentrum(pje).
De zeven cafés hebben één gemeenschappelijke noemer: voor alle gasten is De Poort “mijn café”.

Divers muziekbeleid
Hoe maak je bij zo’n diversiteit in hemelsnaam je muziekbeleid?
Eigenaren Mike Belt (34) en partner Nora Eleveld (28) (horecaondernemers sinds negen jaar) aarzelen bij het antwoord; Mike: “ beleid… beleid, dat is zo’n zwaar woord. Het gaat om intuïtie”. Norah vult aan: “ En om belangstelling voor mensen. Hoe zitten ze in hun vel, hoe voelen ze zich. Je denkt er niet bewust bij na; dat voel je aan. Soms zie je ineens een zekere baldadigheid, dan gaan die ogen glinsteren. Dan weet je, we gaan een feestje maken. Dus: andere muziek en volume omhoog. Wat een feestje betekent voor de omzet hoef ik een horecaondernemer niet te vertellen. Plus! Plus!,” aldus Nora die op haar 13e jaar in de horeca begon.

Klant bepaalt
Mike: “Je begint natuurlijk bij het soort bedrijf wat je wilt zijn. Ik word een beetje moe van die marketinggoeroes die het hebben over het ondernemingsconcept. Maar als je de kretologie en de marketingrimram wegdoet, komt het wel neer op een concept. We wilden negen  jaar geleden een bedrijf hebben waarin in principe iedereen zich thuis voelt, met een nadruk op, zeg maar, de jongvolwassenen en de generatie daarboven. Vrij snel bleek dat de kinderen van “die generatie daarboven” zich ook  bij ons thuis voelden. Dat is zo gebleven. We zijn geen café voor opscheppers. Het soort mensen is je vertrekpunt voor de muziekkeuze. De klant bepaalt eigenlijk welke muziek er wordt gedraaid.”

Wetenschappers
Mike: “Ik moet wel eens lachten om die verhalen van wetenschappers over de effecten van muziek. Een beetje horecaman of –vrouw voelt aan welke muziek er op een  bepaald moment gedraaid moet worden om de juiste sfeer te krijgen. Als we veel Duitse gasten hebben (we zitten op een paar kilometer van Duitsland), dan wéét een (horeca)kind dat je Duitse muziek moet draaien. Daar hoef ik toch geen Professor voor te zijn. Gezond verstand is dus ook een factor bij muziekkeuze.”

Op zaterdagavonden kan De Poort ineens veranderen in een housedisco als vaste gast Lieke DJ-neigingen krijgt. Nora: “De mensen uit de stad weten dat en komen speciaal voor Rammstein en gelijksoortige muziek.” Tijdens carnaval draait De Poort natuurlijk (regionale) carnavalsmuziek. Temeer omdat het café de buitenresidentie is van een carnavalsvereniging.

Mike: “We hoeven geen uitgebreide muziekinstructie te geven aan de vier barmensen. Voor en achter de bar zijn het dezelfde soort mensen. Ze weten wat de gasten leuk vinden, omdat ze het zelf ook leuk vinden. Personeelbeleid en muziekbeleid zijn spiegelend.”

De Poort gebruikt het Eazis Music System met een “eigen voorraad” van vijfduizend tracks uit de meest uiteenlopende repertoires. Daarnaast kunnen zij uit een voorraad van 120.000 tracks downloaden.

Over de betekenis van muziek zijn Mike en Nora duidelijk: “In een café als De Poort staat of valt het succes met sfeer, met gezelligheid. Die maak je met muziek. Zonder muziek geen gezelligheid en zonder gezelligheid geen omzet.”